Πώς; Αναρωτιόμουν πώς είναι να κάθεσαι σε ένα καφέ με το λάπτοπ ανοιχτό μπροστά σου πίνοντας γουλιά γουλιά τον καφέ σου. Όπως επί χρόνια βλέπω στις ταινίες δηλαδή. Ζήλευα, κάπως. Δείχνει κουλ σκεφτόμουν. Έφτασα τα 31 για να το κάνω. Σε ξένη χώρα. Και όχι επειδή θέλω να φανώ κουλ αλλά γιατί δεν έχω ίντερνετ στο σπίτι που μόλις χθες μετακόμισα και δεν ξέρω πότε θα φτιαχτεί. Η ώρα είναι 9:12 το βράδυ και όμως έχει πολύ κόσμο εδώ. Άλλοι διαβάζουν, άλλοι δουλεύουν σε λάπτοπ και tablet και άλλοι τα λένε με την παρέα τους. Εγώ θα φύγω σε λίγο. Έχει τσουχτερό κρύο έξω. Το χέρι μου θα ξυλιάσει κρατώντας το κινητό για να τσεκάρω το gps. Ακόμα δεν πρόλαβα να μάθω την νέα γειτονιά και είναι λίγο χαώδης. Γεμάτη καφέ, μπαράκια, φαγάδικα, κίνηση, κόσμος πάει έρχεται. Τα χαζεύω καθώς περπατάω. Ξεχνιέμαι. Τι ακούω στο Spotify: candyheart - got no Πού κάθομαι: Είναι προφανές. Είναι τετραόροφο και απ΄το τζάμι ατενίζεις τον ορίζοντα.